ประเมินโอกาสฟื้นตัวของผู้ป่วย Stroke
โดยทีมแพทย์และผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง
รังสิต · คลองหลวง · ธัญบุรี ปทุมธานี
อยู่ในโรงพยาบาล จึงเบิกประกันได้ · ตรวจโดยแพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟู · ใกล้ ม.กรุงเทพ และ ม.ธรรมศาสตร์ รังสิต
ทำไมพาไปกายภาพสัปดาห์ละ 2 ครั้งถึงยังเดินไม่ได้? เปิดงานวิจัยระดับโลกเทียบชัดๆ ระหว่างการฝึกทั่วไป กับ กายภาพบำบัดเข้มข้น ใน ศูนย์ฟื้นฟูหลอดเลือดสมอง
ทำไมคนไข้โรคหลอดเลือดสมอง (Stroke) สองคน ที่อายุเท่ากัน และสมองเสียหายในจุดเดียวกัน...
ผ่านไป 6 เดือน คนหนึ่งกลับมาเดินได้เอง แต่ทำไมอีกคนยังต้องนั่งอยู่บนรถเข็น?
คำตอบของเรื่องนี้ ไม่ได้อยู่ที่เรื่องของปาฏิหาริย์ หรือโชคชะตาแต่อย่างใด
แต่มันซ่อนอยู่ในคำศัพท์ทางการแพทย์สั้นๆ คำเดียวที่เรียกว่า "Dose" หรือ "ปริมาณการฝึก" นั่นเอง
วันนี้เราจะมาเจาะลึกงานวิจัยระดับโลก เพื่อดูว่าทำไมการฝึกสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ถึงให้ผลลัพธ์ที่ต่างจากการทำ กายภาพบำบัดเข้มข้น (Intensive Rehab) อย่างสิ้นเชิง
เมื่อผู้ป่วย Stroke ออกจากโรงพยาบาล ครอบครัวส่วนใหญ่มักจะเลือกวิธีไป-กลับ เพื่อทำกายภาพบำบัดสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง
เหตุผลก็เพราะความสะดวก เรื่องค่าใช้จ่าย การเดินทาง และคิดว่าแค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว
แต่ถ้าเรากางตัวเลขทางคณิตศาสตร์ดูดีๆ การฝึกสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 1 ชั่วโมง เท่ากับผู้ป่วยได้ฝึกเพียง 2 ชั่วโมง จากเวลาทั้งหมด 168 ชั่วโมงในหนึ่งสัปดาห์
คิดเป็นสัดส่วนเพียง 1.1% ของเวลาทั้งหมด ส่วนอีกเกือบ 99% ที่เหลือ คือการนอนนิ่งๆ อยู่บนเตียงที่บ้าน
ในมุมของการสร้างกล้ามเนื้อและการเรียนรู้ของสมอง ตัวเลข 1.1% นี้ แทบจะไม่เพียงพอที่จะกระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้เลย
สมองของคนเราหลังเกิด Stroke จะมีคุณสมบัติพิเศษที่เรียกว่า Neuroplasticity หรือความสามารถในการสร้างเส้นใยประสาทใหม่ เพื่อมาทำงานแทนส่วนที่ตายไป
แต่การจะสั่งให้สมองยอมสร้างเส้นทางใหม่ ไม่ใช่เรื่องง่าย มันต้องการ "คำสั่งซ้ำๆ" ในปริมาณที่มากพอ
มีงานวิจัยชิ้นสำคัญของ Lohse และคณะ ที่ตีพิมพ์ในวารสารระดับโลกอย่าง Stroke เมื่อปี 2014 ได้ทำการรวบรวมข้อมูลจากการทดลองแบบสุ่ม (RCT) กว่า 30 ชิ้น เพื่อหาคำตอบเรื่องนี้
นักวิจัยเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มที่ได้ฝึกแบบปริมาณน้อย (Low-dose) กับกลุ่มที่ได้ทำ กายภาพบำบัดเข้มข้น (High-dose หรือ Intensive Rehab)
ผลลัพธ์จากงานวิจัยของ Lohse et al. (2014) ชี้ชัดว่า "เวลาที่ใช้ในการฝึก มีความสัมพันธ์เชิงบวกโดยตรงกับการฟื้นตัว" แปลไทยเป็นไทยง่ายๆ คือ ยิ่งใส่ชั่วโมงการฝึกมากเท่าไหร่ ผู้ป่วยยิ่งฟื้นตัวได้ดีขึ้นเท่านั้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
นี่คือหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่ยืนยันว่า ในโลกของการฟื้นฟูผู้ป่วยอัมพาต "ปริมาณ" คือตัวกำหนด "คุณภาพชีวิต" ในอนาคต
ถ้างานวิจัยชิ้นเดียวยังไม่เห็นภาพชัดเจนพอ ลองมาดูข้อมูลจากองค์กรที่ได้รับการยอมรับว่าน่าเชื่อถือที่สุดในโลกการแพทย์อย่าง Cochrane กันบ้าง
ในปี 2014 รายงานจาก Cochrane Review ได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองจำนวนมหาศาล เพื่อดูผลของการทำกายภาพบำบัด
ข้อสรุปที่ได้นั้นตรงไปตรงมามาก นั่นคือ การฟื้นฟูที่ได้ผลดีที่สุด ต้องอาศัย "ความเข้มข้นสูง" (High intensity) และ "การทำซ้ำๆ ในปริมาณมาก" (High repetition)
รายงานระบุว่า การเพิ่มชั่วโมงการทำกายภาพบำบัดที่เน้นการฝึกใช้งานจริง จะช่วยลดระดับความพิการ และทำให้ผู้ป่วยกลับมาช่วยเหลือตัวเองในชีวิตประจำวันได้มากกว่าการฝึกแบบทั่วไปอย่างชัดเจน
ดังนั้น การพาผู้ป่วยไปขยับแขนขาเบาๆ สัปดาห์ละ 2 ครั้ง จึงเป็นเหมือนการหยอดน้ำวันละหยด ลงในตุ่มที่รั่วซึม
ซึ่งแตกต่างจากการเข้าโปรแกรมใน ศูนย์ฟื้นฟูหลอดเลือดสมอง ที่เน้นการอัดฉีดชั่วโมงการฝึกอย่างต่อเนื่องทุกวัน เหมือนการเปิดก๊อกน้ำใส่ตุ่มอย่างเต็มที่
หลายคนอาจสงสัยว่า ถ้าอย่างนั้น เราต้องพึ่งพาหุ่นยนต์หรือเครื่องมือราคาแพงระยับด้วยไหม ถึงจะเรียกว่า Intensive Rehab?
คำตอบนี้อยู่ในงานวิจัยระดับตำนานที่ชื่อว่า LEAPS Trial ซึ่งตีพิมพ์ลงในวารสารการแพทย์เบอร์หนึ่งของโลกอย่าง New England Journal of Medicine (NEJM) เมื่อปี 2011
งานวิจัยนี้ตามดูผู้ป่วย Stroke จำนวน 408 คน โดยแบ่งผู้ป่วยออกเป็นกลุ่มที่ฝึกเดินบนลู่วิ่งแบบมีสลิงพยุงตัว (Locomotor training) เปรียบเทียบกับกลุ่มที่ได้ทำกายภาพบำบัดแบบเข้มข้นกับนักกายภาพบำบัดที่บ้าน
แต่จุดที่น่าสนใจคือ ทั้งสองกลุ่มนี้ ได้รับตารางการฝึกที่ "เข้มข้น" และ "ต่อเนื่อง" ในปริมาณที่สูงเท่าๆ กัน (36 เซสชัน เซสชันละ 90 นาที)
ผลลัพธ์เมื่อผ่านไป 1 ปี น่าทึ่งมาก เพราะผู้ป่วยถึง 52% สามารถกลับมาเดินได้อีกครั้ง โดยที่กลุ่มฝึกกับนักกายภาพบำบัดแบบเข้มข้น ได้ผลลัพธ์ดีเยี่ยมไม่แพ้กลุ่มที่ใช้เครื่องพยุงเดินราคาแพงเลย
LEAPS Trial กำลังบอกอะไรเรา? งานวิจัยนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า หัวใจสำคัญที่สุดที่ทำให้คนไข้เกินครึ่งกลับมาเดินได้ ไม่ใช่เครื่องมือที่ซับซ้อน
แต่มันคือการได้รับ "กายภาพบำบัดเข้มข้น" ที่มีโครงสร้างชัดเจน มีความต่อเนื่อง และอยู่ภายใต้การดูแลของนักกายภาพบำบัดแบบตัวต่อตัวอย่างใกล้ชิด
เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ เราคงเห็นตรงกันแล้วว่า การทำ Intensive Rehab คือทางรอดที่ดีที่สุดของผู้ป่วย Stroke
สมาคมโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดสมองแห่งอเมริกา (AHA/ASA) เอง ก็ได้ออกแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจนว่า ผู้ป่วยควรได้รับการฟื้นฟูที่เข้มข้นที่สุดเท่าที่ร่างกายจะรับไหว
แต่ในความเป็นจริง การจะทำแบบนั้นที่บ้าน เป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับครอบครัวทั่วไป
เพราะการฝึกวันละหลายชั่วโมง ต้องใช้ทั้งพลังงาน ความรู้ในการจัดท่าทาง และการเฝ้าระวังความปลอดภัย ซึ่งญาติส่วนใหญ่ไม่สามารถทำเองได้ตลอดทั้งวัน
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไม การพาผู้ป่วยเข้าพักใน ศูนย์ฟื้นฟูหลอดเลือดสมอง ในช่วง Golden Period (3-6 เดือนแรก) ถึงกลายเป็นทางเลือกที่คุ้มค่าที่สุด
ยกตัวอย่างเช่นที่ ศูนย์ฟื้นฟูหลอดเลือดสมอง แสนปิติ (Sanpiti) ซึ่งก่อตั้งโดย กภ. กุลฐิณี กลิ่นพูล (ใบอนุญาต กภ.9032) นักกายภาพบำบัดจาก ม.มหิดล ที่ได้นำแนวคิดจากงานวิจัยเหล่านี้มาใช้จริงกว่า 10 ปี
ที่นี่ออกแบบโปรแกรมให้ผู้ป่วยได้รับ กายภาพบำบัดเข้มข้น ถึง 2-3 เซสชันต่อวัน โดยมีนักกายภาพบำบัดดูแลแบบ 1:1 ร่วมกับผู้ช่วยอย่างใกล้ชิด
จากประสบการณ์ที่ดูแลผู้ป่วยมากว่า 5,000 ครอบครัว ใน 9 สาขาทั่วกรุงเทพฯ พบว่า การเปลี่ยนจากฝึกสัปดาห์ละ 2 ครั้ง มาเป็นการฝึกทุกวัน วันละหลายรอบ คือจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้ผู้ป่วยกลับมาเดินได้เร็วกว่าเดิมหลายเท่า
และเมื่อเทียบกับราคาเริ่มต้นเพียง 30,000 บาทต่อเดือน ซึ่งรวมทั้งที่พัก อาหาร และการฝึกเข้มข้นทุกวันแล้ว นับว่าเป็นการลงทุนที่ช่วยลดต้นทุนการดูแลระยะยาวของครอบครัวได้อย่างมหาศาล
การฟื้นฟูผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง เปรียบเสมือนการวิ่งแข่งกับเวลา ในขณะที่ประตูแห่งการฟื้นตัวกำลังค่อยๆ ปิดลง
งานวิจัยระดับโลกทั้งจาก NEJM, วารสาร Stroke และ Cochrane Review ต่างชี้ไปในทิศทางเดียวกันว่า "ความถี่และปริมาณการฝึก" คือตัวแปรชี้ขาด
การฝึกสัปดาห์ละ 2 ครั้ง อาจช่วยให้ร่างกายไม่ยึดติด แต่แทบไม่เพียงพอที่จะปลุกสมองให้สร้างเส้นทางใหม่ได้ทันเวลา
เพราะฉะนั้น หากวันนี้เรามีคนที่รักกำลังต่อสู้กับโรคหลอดเลือดสมอง...
การเลือกทำ กายภาพบำบัดเข้มข้น ใน ศูนย์ฟื้นฟูหลอดเลือดสมอง ที่ได้มาตรฐาน อาจไม่ใช่แค่การซื้อบริการทางการแพทย์
แต่มันคือการซื้อ "โอกาส" และ "เวลา" เพื่อให้เขากลับมาเดินเคียงข้างเราได้อีกครั้ง อย่างรวดเร็วและสมบูรณ์ที่สุดนั่นเอง